Chciałbyś chociaż przez chwilę
Wstrzymać zegar bezlitosny
Niech opamięta się miły
Niech odetchnie niech odpocznie
Wahadło z mosiądzu odlane
Biedne słania się i opada z sił
Z jego objęć wyrwany
Byłbyś bardziej beztroski
Jest czymś niezrozumiałym
Mechanizmu ciągły pośpiech
Ten zegar jest całkiem bezduszny
Nie ma litości nie wie co to jest ból
Gdy wszystko z rąk się wymyka
By z zegarem biec co tchu
Gdy do przodu zegar rwie
Ty ustaw się na nie i cała wstecz!
Gdy do przodu zegar rwie
Napieraj mocno i cała wstecz!
Nie nie zgadzaj się by on
Dyktował każdy krok
Więc cała wstecz!
Wahadło z mosiądzu odlane
Biedne słania się i opada z sił
Mechanizm do cna wyczerpany
Dla kilku marnych chwil
Gdy do przodu zegar rwie
Napieraj mocno i cała wstecz!
Nie nie zgadzaj się by on
Dyktował każdy krok
Więc cała wstecz
Nie nie zgadzaj się
W nos mu się śmiej!
Dziś nad światem zmienił ktoś nieba błękit chmur atramęt
Jak by pragnął deszczem swą opowieść snuć?
Pierwsza kropla na mą dłoń
Ludzie kryją się w zaułkach
Gubiąc gdzieś po drodze sens deszczowych słów
Ref.
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Szczęśliwy tym dzniem
Bo chodź zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów się
Nie tracimy nadziei....
Po ulica płyną już trosk potoki skarg strumienie
By wśliznąć się na rogiem pod omszały brud
Nikt już nie chce słuchać dziś
Słów deszczowych opowieść
Na co komu obcych
Kropel deszczu szept
Ref.
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Szczęśliwy tym dniem
Bo chodź zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów się
Nie tracimy nadziei....
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Szczęśliwy tym dniem
Bo chodź zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów się
Nie tracimy nadziei....
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja nie tracimy nadziei....
La la la laj
Laj la la laj
Laj la la laj
Laj la la laj Nie tracimy nadziei....
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Szczęśliwy tym dniem
Bo chodź zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów się
Nie tracimy nadziei....
Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja
Szczęśliwy tym dniem
Bo chodź zapomniał o nas świat
Mokrzy od stóp do głów się
Nie tracimy nadziei....
Deszczem zacina wiatr
To obraz minionych lat
Który to już mija dzień
Bezkresnej wędrówki mej?
Siedem mórz, siedem lądów
W najdłuższą z wszystkich dróg
Wysłał mnie zmęczony światem Bóg
Nieś mnie
Na nieznanych fiordów brzeg
Bym mogła może tam
Odnaleźć się
Siedem mórz, siedem lądów
W najdłuższą z wszystkich dróg
Wysłał mnie zmęczony światem Bóg
Tu niebo wydało cichy jęk
Wciąż za wcześnie
By ocalić mnie
Za wcześnie...
Siedem mórz, siedem lądów
W najdłuższą z wszystkich dróg
Wysłał mnie zmęczony światem Bóg
A jeśli długo mnie nie będzie
Zaginie o mnie słuch
Znajdziesz mnie na jednej
Z mlecznych dróg...