Czy widzisz jak we mnie dojrzewa wielki wrzód?
Wiem kiedyś on pęknie, nie mogę ufać mu
Choć zżyci jesteśmy ze sobą długi czas
Jak wąż niebezpieczny ukrywa w sobie jad

I żeby on oszczędził mnie
Fałszywą miłość daję mu

Ty rozumiesz mnie
Tak już przecież jest
Tak już musi być
Ty rozumiesz mnie

Nad oceanem drzew unoszę lekko się
I widzę własny cień - on wciąż oddycha
Czy czujesz jak we mnie pulsuje życie
Głęboko, wciąż głębiej, a niebo się zamyka

I żebyś ty oszczędził mnie
Fałszywą miłość daję Ci

Ty rozumiesz mnie
Tak już przecież jest
Tak już musi być
Ty rozumiesz mnie

Ty rozumiesz mnie...


Deszczem zacina wiatr

To obraz minionych lat

Który to już mija dzień

Bezkresnej wędrówki mej?



Siedem mórz, siedem lądów

W najdłuższą z wszystkich dróg

Wysłał mnie zmęczony światem Bóg



Nieś mnie

Na nieznanych fiordów brzeg

Bym mogła może tam

Odnaleźć się



Siedem mórz, siedem lądów

W najdłuższą z wszystkich dróg

Wysłał mnie zmęczony światem Bóg

Tu niebo wydało cichy jęk

Wciąż za wcześnie

By ocalić mnie

Za wcześnie...



Siedem mórz, siedem lądów

W najdłuższą z wszystkich dróg

Wysłał mnie zmęczony światem Bóg



A jeśli długo mnie nie będzie

Zaginie o mnie słuch

Znajdziesz mnie na jednej

Z mlecznych dróg...