Ten chłopiec od dawna był chory na miłość
Do pewnej kobiety wciąż niewzruszonej
Tak bardzo ją kochał i tak nieszczęśliwie
W śmiertelnej chorobie gotowy i oddany

To był tylko moment
Nie wiedziałam czy będzie żył
To był tylko moment
Już nie miał sił, nie miał sił

Spytacie pewnie co z tą kobietą
Do prawdy czuje się doskonale
W swym pięknym pałacu podłogi wykleja
Umarłych Rycerzy fotografiami

To był tylko moment...


Zatańcz ze mną jeszcze raz

Otul twarzą moją twarz

Co z nami bedzie? Za oknem świt

Tak nam dobrze mogło być



Gdy Ciebie zabraknie

I ziemia rozstąpi się, w nicości trwam

Gdy kiedyś odejdzisz

Nas już nie będzie i siebie nie znajdziesz też



Zatańcz ze mną jeszcze raz

Chce chłonąć każdy oddech Twój

Co z nami będzie? Uwierz mi

Tak jak ja, nie kochał nikt



Gdy Ciebie zabraknie

I ziemia rozstąpi się, w nicości trwam

Gdy kiedyś odejdziesz

Nas już nie będzie i siebie nie znajdziesz też [x2]



W salonie wśród ciepłych świec już nigdy nie zbudzisz mnie

Już nigdy nie powiesz mi, jak bardzo kochałeś mnie

Kochałeś mnie

kochałeś mnie



Czy słyszysz jak tam, daleko, muzyka gra

Zatańcz ze mną jeszcze raz



Gdy Ciebie zabraknie

I ziemia rozstąpi się, w nicości trwam

Gdy kiedyś odejdziesz

Nas już nie będzie i siebie nie znajdziesz też 



Zatańcz ze mną ostatni raz

Nas już nie będzie i siebie nie znajdziesz też