Ten chłopiec od dawna był chory na miłość
Do pewnej kobiety wciąż niewzruszonej
Tak bardzo ją kochał i tak nieszczęśliwie
W śmiertelnej chorobie gotowy i oddany

To był tylko moment
Nie wiedziałam czy będzie żył
To był tylko moment
Już nie miał sił, nie miał sił

Spytacie pewnie co z tą kobietą
Do prawdy czuje się doskonale
W swym pięknym pałacu podłogi wykleja
Umarłych Rycerzy fotografiami

To był tylko moment...


Dlaczego wciąż uciekasz?

W ciemności kryjesz twarz?

Czy ktoś ci zrobił krzywdę?

Czy może sam z sumieniem swym

Nie wiesz jak sobie radzić?



Wierz mi, wierz mi

Coraz niżej się stacza

Ten, kto nie umie wybaczać



Jedno ci muszę przyznać

Królewską dumę masz

I kto z nas jest teraz winny

Komu z nas za wszystko to

Co stało się przyjdzie płacić?



Wierz mi, wierz mi

Coraz niżej się stacza

Ten, kto nie umie wybaczać



Wierz mi, wierz mi

Coraz niżej się staczasz

Wierz mi, czasem warto wybaczać



Wierz mi, wierz mi

Coraz niżej się stacza

Ten, kto nie umie wybaczać