Deszczem zacina wiatr

To obraz minionych lat

Który to już mija dzień

Bezkresnej wędrówki mej?



Siedem mórz, siedem lądów

W najdłuższą z wszystkich dróg

Wysłał mnie zmęczony światem Bóg



Nieś mnie

Na nieznanych fiordów brzeg

Bym mogła może tam

Odnaleźć się



Siedem mórz, siedem lądów

W najdłuższą z wszystkich dróg

Wysłał mnie zmęczony światem Bóg

Tu niebo wydało cichy jęk

Wciąż za wcześnie

By ocalić mnie

Za wcześnie...



Siedem mórz, siedem lądów

W najdłuższą z wszystkich dróg

Wysłał mnie zmęczony światem Bóg



A jeśli długo mnie nie będzie

Zaginie o mnie słuch

Znajdziesz mnie na jednej

Z mlecznych dróg...



Czy widzisz jak we mnie dojrzewa wielki wrzód?
Wiem kiedyś on pęknie, nie mogę ufać mu
Choć zżyci jesteśmy ze sobą długi czas
Jak wąż niebezpieczny ukrywa w sobie jad

I żeby on oszczędził mnie
Fałszywą miłość daję mu

Ty rozumiesz mnie
Tak już przecież jest
Tak już musi być
Ty rozumiesz mnie

Nad oceanem drzew unoszę lekko się
I widzę własny cień - on wciąż oddycha
Czy czujesz jak we mnie pulsuje życie
Głęboko, wciąż głębiej, a niebo się zamyka

I żebyś ty oszczędził mnie
Fałszywą miłość daję Ci

Ty rozumiesz mnie
Tak już przecież jest
Tak już musi być
Ty rozumiesz mnie

Ty rozumiesz mnie...